اسعد بن عبد اللّه يافعى معروف در تاريخ مرآت الجنان « 1 » در حوادث سنهء شش صد و پنجاه و دو گفته : وفات كرده در آن كمال الدين محمّد بن طلحه نصيبى مفتى شافعى و او رئيسى بود محتشم و بارع در فقه و خلاف ، متولّى وزارت شد يك نوبت ، آنگاه زاهد شد و خويشتن را جمع نمود . آنگاه كرامتى براى او نقل كرده كه مقام ذكرش نيست . شيخ جمال الدين عبد الرحيم بن على اسنوى ، فقيه شافعى ، صاحب تصانيف كثيرهء معروفه ، در طبقات فقهاى شافعيه گفته ، بعد از ذكر او به نحو مذكور ، كه او امام بارع بود در فقه و عارف بود به اصول فقه و كلام . رئيس كبير معظّم بود و ملوك با او مكاتبه مىكردند و در مدرسهء امينيّهء دمشق اقامت نمود و ملك ناصر ، او را براى وزارت نشانيد و فرمان وزارت براى او نوشت . او از آن كناره كرد و عذر خواست . دو روز مباشرت كرد ، و آنگاه ، گذاشت اموال خود را هر چه داشت و رفت و معلوم نشد موضع او . استماع حديث نمود و روايت كرده آنها را . . . الخ . تقى الدين ابو بكر بن احمد بن قاضى شهبه در طبقات شافعيّه « 2 » گفته : محمّد بن طلحة بن محمّد بن الحسن ، شيخ كمال الدين ابو سالم الطوسى القرشى العدوى النصيبى ، تصنيف نموده كتاب عقد فريد را يكى از صدور و رؤساى معظّمين است . تفقّه نمود و در علوم شراكت نمود و او فقيه عارف و بارع به مذهب و اصول و خلاف بود و بعد از ذكر وزارت و تزهّد او ، گفته كه مشغول شد به علم حروف و بيرون مىآورد از آن اشيايى از مغيبات . سيّد عزّ الدين گفته كه او يكى از علماى مشهورين و رؤساى مشهورين بود و مقدّم بود در نزد ملوك و از ايشان مراسلات به او مىرسيد . آنگاه در آخر كار ، زاهد شد و تقدّم در دنيا را واگذاشت و رو كرد به آن چه او را نفع مىبخشيد و از دنيا گذشت با سداد و امر جميل . « 3 »

--> ( 1 ) . مرآة الجنان و عبرة اليقظان ، ج 4 ، ص 128 . ( 2 ) . طبقات الفقهاء الشافعيه ، ج 1 ، صص 440 - 441 . ( 3 ) . همان ، ص 441 .